viernes, 29 de julio de 2022

Poesía de Bulgaria: Dos poemas de Martina Krivirádeva (1996) en español y en búlgaro

Martina Dobreva Kriviradeva (Panagyurishte-Bulgaria, 1996) es poeta y escribe relatos cortos. Ha nacido en Bulgaria pero crecido en territorio español, pues a los 10 años embarcó su aventura hacia las Islas Canarias. Esa diversidad cultural es la que ha contribuido en su perfil artístico. Graduada en la Universidad de Granada (España) en Lenguas Modernas y sus Literaturas (chino y ruso). Tiene un blog sobre lengua y cultura china, Chinadicta. Se ha interesado desde temprana edad por los idiomas, la traducción, la literatura, el cine, la cultura asiática y la antropología. Además de eso, ha participado en varios recitales de poesía y fue organizadora de uno de ellos en la Asociación Cultural Equipo Para en Tenerife. Sus poemas se han publicado hasta ahora en dos revistas electrónicas latinoamericanas: Liberoamérica y Vallejo&Company.

 

  

Reflejos en el espejo

¿Qué tememos exactamente
Cuando miramos al espejo?
Vemos nuestro reflejo
Pero ¿qué vemos?
Una imagen creada por nosotros mismos
Imagen, que nos lleva a ser de una forma.
Construimos nuestra idea de nosotros
Pero no vemos lo que somos.
Que a pesar de las batallas, aquí estamos
Y no somos el reflejo de esas batallas.
No te quedes en esa imagen que has construido de ti,
No te observes ni cambies tu mirada,
Solo mírate de nuevo
Y verás al niño que te llama.

Отражения в огледалото

От какво точно се страхуваме
когато се оглеждаме в огледалото?
Виждаме своето отражение.
Но какво виждаме?
Един образ, създаден от нас самите.
Образ, който ни кара да изглеждаме по определен начин.
Изграждаме идеята за нас, създадена от нас самите.
Но не виждаме кoи сме.
И че въпреки битките, живи и здрави сме,
и не сме отражението на тези битки.
Не оставай в образа, който си изградил за себе си,
не се наблюдавай и не променяй погледа си.
Просто отново се погледни
и ще видиш детето, което ти маха.


Una palabra que rompe el silencio

Soñar despierto
Con los ojos abiertos
Cualquier momento que vale la pena recordar.
Recuerdo todas aquellas personas que conozco,
Lamentablemente,
Muy pocas en las que confiar.
Ya no escribo en papeles
Periódicos recortados
El momentáneo deseo de dejarlo todo grabado
Nos impulsa
A usar lo digital.

Una palabra que rompe el silencio
Quiere hacerse un hueco,
proclamar su historia.
Me hizo perder el miedo
A decir lo que pienso,
A decir no,
A romper amistades,
A dejarme de filosofías
Centrarme en la acción
A ser aquello que soy yo.
Luchar para dejar huella
Entre las normalidades y lo extremo
Para decir esa palabra
que rompa el silencio.

Дума, която разчупва тишината

Да мечтаеш буден
с отворени очи
Всеки момент, който си струва да се запомни.
Спомням си всички онези хора, които познавам.
За съжаление,
много са малко тези, на които да се доверя.
Вече не пиша на хартия.
Нарязани вестници.
Моментното желание да оставя всичко записано
ни подтиква
да изпозваме дигиталното.

Една дума, която разчупва тишината
И иска да си направи място,
да обяви своята история.
Тя ме накара да загубя страха си,
да казвам това което мисля,
да казвам “не”,
да скъсвам приятелства.
Да оставя философиите
да се съсредоточа върху действията
да бъда това, което съм.

Борба, за да остане написано,
между нормалността и крайността,
да изрека тази дума, която разчупва тишината.

Más poesía búlgara en español:

- Ruzha Vélcheva: En el filo de la aguja, Dos poemas
- Aycha Zaralíeva: Diez poemas
- Beatriche Gúnova: Un poema
- Gueorgui Rúpchev: Ausencia

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Poesía de Bulgaria: Dos poemas de Antina Zlatkova (1990) en búlgaro y en español

Antina Zlatkova (Montana, 1990) vive y trabaja en Austria desde 2009. Estudió Ciencias de la Comunicación en la Universidad de Viena y Artes...