jueves, 7 de julio de 2022

Poesía de Bulgaria: Un poema de Beloslava Dimitrova (1986) en búlgaro y en español

 

Beloslava Dimitrova (Sofía, 1986) es poeta y periodista. Graduada en Filología Alemana y Periodismo en la Universidad San Clemente de Ójrid. Dirige el programa “Leyendas urbanas” en la Radio Sofía de la Radio Nacional Búlgara. Es una de las fundadoras de la plataforma Свободно поетическо общество (Sociedad poética libre). Debuta en 2012 en Литературен вестник (El periódico literario). Ha publicado en las revistas literarias Страница (Página) y Гранта (Granta). Su primer libro “Начало и край“ (Comienzo y fin), fue pubicado en 2012 en la editorial de la Universidad de Sofía San Clemente de Ójrid. En 2014 fue publicado su segundo poemario Дивата природа (La naturaleza salvaje), que fue nominado en el Concurso Nacional de Poesía “Ivan Nikolov” recibiendo una de las distinciones. Su poemario “La naturaleza salvaje” ha sido publicado en Italia y en Croacia. Los poemas de Beloslava Dimitrova han sido traducidos al inglés, español y macedonio. Месо и птици (Carne y aves) es su último libro.


Навътре

Писах за страха си

Писах за това което се

случи в семейството ми

болния ми брат

зависимостта

разпада на по-голямото

и по-малкото

Бях отчаяна години

Бях създадена за утеха

в края на 80-те

Бях мъчение за себе си

Страхувах се че ще умра

Страхувах се че ще полудея

Страхувах се че ще убия някого

Понякога рядко но настойчиво

си спомнях за баба ми

за нейния шкаф със сапуни захар и брашно

бяха бомбардирали душата й

а първото дете на рода

беше мъртвородено в затвор

И покълна бяс и покълна гняв и ужас

Не знаех какво да правя с тях

затова ги прибрах навътре

Не можех да ги изхвърля

Не помогнаха нито хапчетата

Нито най-евтината терапия в София

Нито псевдодемократичното общество

в което растях

Всъщност веднъж само веднъж

получих подобрение от собствената

наследствена болка

Когато за първи път попаднах

на хора бягащи в едно поле

Бях пред телевизора

парализирала ръката и ума си

Тогава ги видях как бягат

как се спасяват

как инстинктите са пробудени

и се взрях по-дълбоко

по-настойчиво

проявих воля

стиснах себе си за гушата

започна да ми просветва

Видях лодка в която поставиха дете

а майката засили лодката навътре

Аз ли бях това дете?

Ти ли беше това дете?

Hacia dentro

He escrito sobre mis miedos

He escrito sobre lo que

ocurrió en mi familia

mi hermano enfermo

la dependencia

la decadencia de lo más grande

y lo más pequeño

Estuve desesperada durante años

Fui creada como consuelo

a finales de los ochenta

Fui tortura para mí misma

Tenía miedo de morirme

Tenía miedo de volverme loca

Tenía miedo de matar a alguien

A veces raramente pero insistentemente

me acordaba de mi abuela

de su armario con jabones azúcar y harina

habían bombardeado su alma

y el primer hijo de la familia

nació muerto en la cárcel

Y brotó la furia brotó la ira y el horror

No sabía qué hacer con ellas

por eso me las guardé bien adentro

No podía expulsarlas

No ayudaron ni las pastillas

Ni la terapia más barata de toda Sofía

Ni esta pseudodemocrática sociedad

en la que crecía

En realidad una vez solo una vez

tuve una mejora de mi propio

dolor hereditario

Cuando por primera vez me encontré

con gente que corría por un campo

Estaba en frente del televisor

con mi mano y mi mente paralizadas

Entonces vi cómo corrían

cómo se salvaban

cómo sus instintos estaban despiertos

y clavé los ojos más profundamente

más insistentemente

mostré voluntad

me apreté el cuello

empecé a caer en la cuenta

Vi una barca en la que dejaron a un niño

y la madre empujó la barca hacia dentro

¿Era yo aquella niña?

¿Eras tú aquel niño?


Traducción del búlgaro al español de Marco Vidal González


Más poesía búlgara:

 

- Un poema de Amelia Lícheva

- Un poema de Aksinia Mihaylova 

- 10 poemas de Aycha Zaralíeva

- Rada Panchovska: Elegías cósmicas, Supervivencia

- Blaga Dimitrova: Espacios, Futuro Radiante, Siembra a ciegas  

- Tres poemas de Zhivka Baltadzhieva

 

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Poesía de Bulgaria: Dos poemas de Antina Zlatkova (1990) en búlgaro y en español

Antina Zlatkova (Montana, 1990) vive y trabaja en Austria desde 2009. Estudió Ciencias de la Comunicación en la Universidad de Viena y Artes...