viernes, 6 de mayo de 2022

3 poemas de Kiril Vassilev (1971) de "Hermanos del polvo" en búlgaro y en español

 

Kiril Vassilev (1971) es un poeta y crítico de arte búlgaro. Es autor de los poemarios Tres poemas (2004), Las hojas ausentes (2010) y Provincias (2015). Sus poemas, traducciones y textos de crítica literaria han sido publicados en las revistas GRANTA, Sezon, Altera, Stranitsa, Literaturen Vestnik, Nueva Poesía Social, entre otros. Entre los años 2016 y 2019 dirige la columna sobre arte en el periódico Кultura. Su labor ha sido premiada en diferentes ocasiones. Egresado de la Universidad de Sofía, es doctor en Teoría e Historia de la Cultura. Ha trabajado como maestro, periodista, librero y conservador de museo. Actualmente enseña Historia de la Cultura Moderna en la Universidad de Sofía.

 


 

Домашно


Ден след като видях

как светът бухва като хляб

и невидима ръка го чупи и раздава

вървя бавно по алеята в парка

сред боровете заглъхващи в мрака

знам че не мога да им помогна

само спирам за миг и кимвам с глава

всеки сам се прибира у дома

да се учи как се умира




Hogareño


Un día después de ver

cómo el mundo se fermenta como el pan

y cómo una mano invisible lo rompe y lo reparte

voy andando lentamente por la arboleda del parque

entre pinos desvaneciéndose en lo oscuro

sé que no puedo ayudarles

solamente me detengo un instante y les asiento

cada uno vuelve solo a casa

para aprender cómo se muere



Ремонт на покрива


Коминът е рухнал

просто отказва дима и пепелта ни

и керемидите за пренареждане са твърде много


но когато се качим на покрива

и видим ясно онова което приближава

ще имаме ли сили да довършим работата си


или ще се вкореним

сред изгнилите греди и спуканите керемиди

и ще мълчим с отворени очи 



Reforma del techo


La chimenea se ha derrumbado

simplemente rechaza nuestro humo y nuestras cenizas

y las tejas que hay que volver a poner son demasiadas


pero cuando nos subamos al tejado

y veamos bien aquello que se está acercando

tendremos acaso fuerzas para terminar nuestro trabajo


o nos aferraremos

entre las vigas podridas y las tejas agrietadas

y permaneceremos callados con los ojos abiertos

 

 


Струва си


Да видиш отблизо

как старостта влиза бавно в морето

носейки умиращата плът като тотем

с който си проправя път към дълбините


да видиш сиянието на белите коси

и небето прекрачващо безкрайността си

за да открие онзи единствен нюанс на синьото

който тези коси заслужават


и налудно нежната усмивка

когато гребенът на вълната се залюлява

миг преди пяната да се разхвърчи

за да скрие всичко останало


което все още не бива да виждаш 



Vale la pena


Ver de cerca

cómo la vejez se adentra lentamente en el mar

arrastrando la carne moribunda como un tótem

con la que hacerse el camino hacia las profundidades


Ver el resplandor del cabello canoso

y el cielo saltándose así su infinidad

para encontrar aquel único matiz azul

que estos cabellos merecen


y delirantemente la tierna sonrisa

cuando la cresta de la ola se mece

un instante antes de que la espuma se disperse

para ocultar todo lo demás


que aún no debes ver


Traducción de Marco Vidal González y Katya Gérova


Obtén tu ejemplar de Hermanos del polvo en Amazon.


Más poesía búlgara:

 

Vladimir Sabourín

- Градска памет: un poema de Vanya Valkova

- "East River", un poema de Liudmila Kaloyanova 

 

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Un poema de Ani Ílkov (1957) de "Hermanos del polvo" en búlgaro y en español

Ani Ílkov (1957) es profesor de literatura y escritura creativa en la Universidad de Sofía. Ha sido profesor visitante en University College...