viernes, 8 de mayo de 2020

Dos poemas de Ventsislav Arnaoudov en búlgaro y en español

Ventsislav Arnaoudov nace el 1966 en la ciudad de Yambol. Estudió Filología Búlgara y fue becario en la Central European University. Profesor de Teoría de la Literatura en las universidades San Clemente de Ohrid de Sofía y en la New Bulgarian University. Coautor de manuales de literatura búlgara y artículos en el campo de la literatura y la teoría literaria. Diseñador gráfico de las portadas de distintos libros de poesía así como de ediciones de la revista “Nueva Poesía Social”, donde también participa como redactor.



на терасата седнал до баба си
ходилата му стегнати върху мозайката
бедрата му стискат буркана със рибите
пръстите мокри закриват отвора
да не стане водата малко
да не стане безсилието повече
разказва й нещо и пита я
а думите в скута й падат
не чака ни звук нито отговор
някак знае че някак ще чуе
когато гласът й прелее в небето
когато накваси земята
докато с рибите говори

en la terraza sentado junto a su abuela
sus talones tensados sobre el mosaico
sus muslos aprietan el tarro con los peces
mojados los dedos cierran el agujero
para que no disminuya el agua
para que no crezca la debilidad
le cuenta algo le pregunta
y sus palabras caen en su regazo
sin esperar ni un sonido ni una respuesta
de alguna manera sabe que sea como sea oirá
cuando su voz se derrame en el cielo
cuando humedezca la tierra
mientras habla con los peces


бедните
кой може вас да убие?
докато спите с едно сляпо и едно отворено око
докато утрото прави нощта ви на въглен
докато прахта е в ноздрите ви с първото изплакване
докато калта стига до гърлата ви но не стига на бог
докато без път пръхтите ни осли ни коне ни кентаври
докато ребрата ви се люлеят по небесните ченгели
докато водата ви е слуз и пот и семе
докато голите ви венци огризват слънцето
докато наричате курвите си любима
докато в пустите земи зеят изоставените ви гробове
мъртви не можете
мъртви не можете
не можете
да умирате
само ставате повече
кой може вас да убие?

Los pobres
¿quién os podrá matar?
mientras dormís con un ojo ciego y otro abierto
mientras la mañana hace brasas la noche
mientras el polvo yace en vuestra nariz tras sonaros por primera vez
mientras el barro alcanza vuestras gargantas pero no le basta ni a dios
mientras bufáis sin rumbo, pero no sois ni burros, ni caballos ni siquiera centauros
mientras vuestras costillas se balancean en los ganchos celestiales
mientras vuestra agua es mucosidad, sudor y semen
mientras vuestras desnudas encías carcomen el sol
mientras llamáis cariño a vuestras putas
mientras en las desoladas tierras permanecen abiertas vuestras tumbas abandonadas
muertos no podéis
muertos no podéis
no podéis
morir
solo sois cada vez más y más
¿quién os podrá matar?

Traducción del búlgaro Marco Vidal González.

Más poesía:

- Un poema de Vanya Valkova
- Jorge Riechmann: tres poemas
- Uberto Stabile: dos poemas

No hay comentarios:

Publicar un comentario

La antología española de Nueva Poesía Social ya está a la venta

Una semana después de que empezara la cuarentena estaba hablando en facebook con Vladimir Sabourin sobre la posibilidad de hacer una sel...