martes, 3 de septiembre de 2019

Поема за Кънчо Путкодеров / Poema a Kancho el Rompecoños en búlgaro y en español. Introducción y capítulo primero

Poema a Kancho el Rompecoños es de los primeros textos líricos en búlgaro con un contenido explícitamente erótico. Narra las hazañas del jóven Kancho, quién tras quedarse huérfano y tras haber vivido en la miseria comienza a viajar por el mundo fornicando con muchísimas mujeres.

La autoría del poema no está confirmada totalmente aunque se sospecha que el autor fue el poeta búlgaro Penyo Penev (1930 - 1959), un poeta búlgaro clave del realismo socialista, que padecería depresión y alcoholismo y acabaría suicidándose. No se le puede atribuir con certeza pero en general es considerado el autor del poema.

En cualquier caso, sea quien sea el autor real de este poema, estamos ante una obra única en la literatura búlgara, ya que no existen muchos testimonios con temática erótica, pornográfica o de exaltación de lo vulgar. Es interesante mencionar que la palabra búlgara поема (poema) significa poema de gran longitud, mientras que para un poema de longitud corta o mediana se usa la palabra стихотворение (stihotvorénie). En este caso estamos ante un poema en el sentido búlgaro del término, pues en un archivo doc. me ocupa nada más y nada menos que diecisiete páginas. El poema está dividido en una introducción en la que pone en cuestión el moralismo imperante y en seis capítulos, cada uno de los cuales describe una hazaña y lo que le ocurre mientras va por el mundo teniendo sexo con desconocidas y buscando su lugar en el mundo.

Kancho el Rompecoños vive con su tío, quien acaba echándolo por considerarlo un peligroso contrincante en su monopolio sexual en el pueblo, ya que éste empieza a captar la atención de las mozas. Después de pelearse con su tío Kancho viaja hacia Francia, donde tiene una aventura con una marquesa; con ella viajaría a  Ginebra dónde tendría una aventura con muchachas locales y más adelante iría a Inglaterra, a petición de Churchill, a cuyos oidos llega la noticia de que hay un búlgaro esbelto y pollón y Kancho, pensando que le llama para pedirle consejos para la guerra, va hacia su palacio, donde es esperado por dos primas de Churchill que no dudan en pedirle que tenga sexo con ellas también.

Más adelante también tendría sexo con Churchill, y seguiría sus andanzas por este mundo hasta que decide volver a su tierra, donde, tras ser calumniado por mujeres a las que rechazó, acaba falleciendo pero con su miembro tan empinado que les impediría cerrar la tapa del ataúd. 

Este poema es una exaltación a lo obsceno, lo vulgar y lo ordinario. Es este el motivo principal por el que es un poema desconocido y no muy estudiado. Abusa de vulgarismos y describe los actos sexuales con metáforas tan trabajadas y pensadas como obscenas.

A los que consideréis un poema como este de baja literatura o de indigno, perverso o lujurioso, os dedico con todo mi respeto la parte introductoria del poema, en la que pone en cuestión ese moralismo imperante en la sociedad que oculta el deseo sexual que todo hombre y toda mujer tiene y desea explotar al máximo.

Puesto que el poema es muy largo, lo iré publicando por partes. En este primer post contaremos con la introducción y con el capítulo primero y más adelante iré añadiendo los demás capítulos.

El original en búlgaro lo dejo más abajo.

Poema a Kancho el Rompecoños

La moral es la moral, hermanos
y con ella debemos empezar, 
pero según el saber mundano
todo fruto se debe al follar

Largas horas en la noche
su negro coñito presionaba él
como hiciera cada padre y madre
por los siglos de los siglos amén

De la moral soy partidario
al moralista venero yo
y por el ideal de la moral
alzo mi bandera yo

Pero siendo honestos
y para no ser tan aburrido
del moralista os diré
que se harta de fornicar también

Puede incluso llorar
por la juventud disoluta

¿pero cómo podrá él cambiar
de la naturaleza la ley absoluta?

Dice él: No, esto es algo vergonzoso
que la moral ha de enterrar
Pero a todos sin embargo les gusta
a todos les apetece follar

Muy bien sé yo que él os ofenderá
pero aquí bajo nuestros cielos
mientras el mundo siga existiendo
la humanidad fornicando seguirá

Adinerados y pordioseros follan
desde la antigüedad hasta nuestros días
personas y animales también follan
pero es el hombre el que más

Él se folla a la que le toque
bien sea guapa, fea o diminuta
folla de día, folla de noche
esa polla dura ni se inmuta

Sin cesar te la mete 

por detrás y por delante 
hasta que su pollita se reblandece
él feliz permanece

Y este que nos maldice
¿de dónde ha venido a este mundo?
Dejémosle que se pregunte
¿A nadie se ha empotrado por las noches?

Dejémosle que él solo se responda
¿Cuál es el poder de la polla
y cuánta gente en el mundo
cada día folla?

Capítulo primero

Empecemos así nuestro relato
Pues el protagonista ante nosotros está
Y sin etiqueta alguna
os lo presento yo ya

Se llama Kancho Rompecoños
bien robusto e hijo del Balcán
¿Qué otro héroe podremos encontrar
tan fuerte, tan capaz?

¿Acaso una noche hubo acechado
a una joven viuda en la cama suya?
¿Y cuántos coños se habrá follado?
incontables son los que ha destrozado

Y si un frágil coñito le tocara penetrar
lo destrozaría como si en una batalla
a él le tocara lidiar

en un minutito ese chochito añicos hará.

Claro que hace falta sentimiento
y algún que otro falso lloriqueo
El follar es un arte
no cualquiera sirve para el folleteo

Pero él tenía una amplia experiencia
Bien orgulloso estaba 

de que el poder de la polla búlgara
ante todo el mundo demostraría.

Qué destino más amargo
De pequeño huérfano se quedó
En pobreza muchos años vivió
Con su tito él creció

Y su tito, corrompido
mercader, rico usurero
en el arte del follar era conocido
Y entre todas las putas el más querido

Éste vió que al jovencito
le creció una buena polla
y le dijo, sobrino mío
tú dedícate a otra cosa

Un gran futuro te espera
No pierdas tiempo a lo tonto
No hay nadie con tal polla por aquí
¡Sigue mis pasos y folla!

Una viuda su tito le presentó

a tres más Kancho se folló
Y su gloria los corazones
de las mozas conquistó

Por él preguntaban a menudo
Cada día él era esperado
Y de esta manera
su tito quedó desplazado

Finalmente su tito
enfadado acabó
le pegaba y le gritaba
¡fuera de aquí quiero verte yo!

Sin casa alguna se quedó
por los pueblos deambuló
y en cada esquina era esperado
por mujeres que le decían “ven”.

Así pasó dos años
En el arte del follar se curtió
Después hacia Francia
a probar suerte se marchó.


En búlgaro:

Поема за Кънчо Путкодеров

С морала да започнем братя,
морала туй си е морал
но всеки плод е на ебнята
бащата майка му ебал

Напрягал черната й пичка
сренощ по цели часове
тъй както вършили са всички
през тия дълги векове

Привърженик съм на морала
и тача моралиста строг
той винаги за идеала
започва с първия урок

Но за да водим чиста сметка
и да не бъда толкоз сух
ще кажа, че моралиста
разбира се не е евнух

Той може сълзи са пророни
за разпиляни младини
но как природните закони
могъл би тук да измени?!

То казва - не, това е низко
морала то ще погребе!
Ала на всеки му се иска
на нему също му се ебе

И все пак знам, той ще псува
но тук под нашето небе
докато свят светува
човечеството ще ебе!

Ебат се бедни и имотни
от древността до тоя век
Ебат се хора и животни
от всички най-ебе човек

Ебе каквото му попадне,
красива, грозна и неважна
ебе сред нощ, ебе по пладне
докато хуйчето му спадне

Ебе, забива, не престава
ебе отпред, ебе отзад
Докато хуйчеца му става
усеща се щастлив и млад

А, този що ни хули скрито
от где дошъл е на света?
Той нека сам да се запита
не е ли клецал през нощта?

И нека сам си отговори
каква я хуйовата мощ
и колко милиона хора
ебат редовно всяка нощ.

Глава първа

И тъй да почнем днес романа
героят вече е пред нас.
Без етикети и покани
представям ви го просто аз.

Това е Кънчо Путкодеров
балкански син, корав и як.
Едва ли друг ще се намери
такъв герой, такъв юнак.

Една ли вечер е издебнал
в легло вдовица млада той?
И колко путки е поебнал
те нямат чет, те нямат брой!

А падне ли му крехка путка
напада флангово и в тил
и може за една минутка
да я направи на пестил.

Разбира се тук трябва чуство,
понякога и лицемерен плач
Ебнята също е изкуство,
не всеки е добър ебач

Но той бе с отличен опит
гордееше се тайно с туй
че вред в Америка, Европа
прослави българския хуй.

Каква злочеста орисия
от малък кръгъл бе сирак
Години дълги в немотия
живя при чичо си чирак

А чичо му макар безчестен
търговец и лихвар богат
в ебнята майстор бе известен
на всички курви бе познат

Видя той скоро, че младежът
израстна повече на хуй
и каза му: За поле нежен
безчестна работа е туй!

Ти имаш бъдеще голямо
напразно време на губи
С такъв хуй други в село няма
върви след мене и еби!

С една вдовица той го свърза
наеба Кънчо още три
и неговата слава бързо
сърцата женски покори

За него питаха по-често
очакваха го всеки ден
и своя чичо той измести
като опасен конкурент

Накрай ядося се лихваря
от злоба свиваше юмрук
Намери повод да се скара:
- върви си, махай се оттук!

И тръгна той, без дом заскита
преброди градове, села
навред го чакаха жените
и всяка викаше - Ела!

Така прекара две години
изпече своя занаят
След туй за Франция замина
късмет да дири в тоя свят.



Traducción del búlgaro al español: Marco Vidal González.
Gracias a mi amigo Álvaro Girón y a mi madre Maribel por ayudarme cuando me quedaba bloqueado.


Más poesía búlgara en español:

- Vladimir Sabourin: Trabajadores VI

- Hristo Botev: Elegía, Mi plegaria, Hadzhi Dimitar, Patriota  
- Ruzha Velcheva: dos poemas
- Liudmila Kaloyanova: East River
- Vanya Valkova: Memoria urbana
- Alexander Vutimski: un poema
- Todor Stoyanov: dos poemas
- Nikola Vaptsarov: Despedida, Duelo

No hay comentarios:

Publicar un comentario

2 poemas de Uberto Stabile en español y en búlgaro

Ивайло Божинов - фотографът на брой 19 на сп. НСП Para el número 19 de la revista Nueva Poesía Social tuve el placer de participar como...