jueves, 8 de junio de 2017

Dos poemas de Todor Stoyánov, en búlgaro y en español

Como he comentado, realicé mi Trabajo Final de Grado sobre los Búlgaros de Besarabia. En él hablo sobre las masivas emigraciones de búlgaros a la región de Besarabia que tuvieron lugar durante las guerras ruso-turcas.

Además de la parte histórica sobre el asentamiento, abordo cuestiones lingüísticas como las características del dialecto de los búlgaros de Besarabia, y también traduje algunos poemas. Uno de los autores que estoy traduciendo y que más me está gustando es Todor Stoyánov:

***
Сънната есен
с приспиваща песен
люлее дърветата
голи в полето.
Разсеяно ръси
през джоба си скъсан
бои тъжно-жълти
и сякаш се сърди,
че вятърът слисан
с дъжда боядисва
пейки, алеи,
паважи, тролеи...
***
El otoño durmiente
y la canción que lo adormece
acuna los árboles
desnudos en el campo.
Y rocía a través de su bolsillo roto,
pinturas de un color amarillo-triste
y como si le enfadara
que el viento, absorto
y ensimismado,
con la lluvia
bancos, carriles,
adoquines y tranvías
pintara.


ПЪТЯТ
Този път
води към селото,
към бялата къщичка,
която все още
ме помни
като дете.
Тогава...
Да, тогава пътят
изглеждаше широк,
дълъг и безкраен,
и най-силното ми желание
беше да го измина
докрая,
да видя
къде той свършва...
Днес
аз широко крача
из изоставения
тесен и неравен
междуселски път,
и за съжаление
вече знам
къде той свършва... 


EL CAMINO
Este camino
lleva hasta el pueblo,
hasta la casita blanca
que aún me recuerda
como niño
Por entonces...
Sí, por entonces
el camino
era grande y ancho
incluso parecía infinito
y mi deseo más recóndito
era llegar a atravesarlo
y poder ver, así,
dónde acababa.
Hoy ya puedo dar un paso
por este
abandonado,
abrupto y angosto
camino rural,
y por desgracia,
ya sé dónde acaba...

0 comentarios:

Publicar un comentario