viernes, 31 de julio de 2015

Un poema de de Tzveta Sofronieva en búlgaro y en español


БЪЛГАРИЯ Е ЧЕРНА ДУПКА  

Всичко изчезва там.
Всичко изчезва.
Потъват писма.
Онемяват гласове.
Безследно се губят телефонните линии.
Парите се разпадат на прах.
Продуктите са просто поглъщани.
Ела и дай!
Обади се и дай!
Напиши и дай!
Ето банковата ни сметка!
Не ни трябват съвети!
Западът ни използва!
А трябва да ни даде!
Преди ни използваше Съюзът!
Не даде нищо!
Забрава и смърт.
Черна дупка.
Все едно дали фирма или частно лице -
да дадат парите и да ги няма!
Няма как да напишем, нито да се обадим,
и не можем да поемем проекта сега.
Нали знаеш, при нас е толкова сложно,
трудно е.
Черна дупка.
Изпращай
писма и колети, гласове,
контакти, средства, проекти,
мисли, трепети, мечти,
е н е р г и я
в черната дупка на битието си.
И се надявай, че не астрономите,
а писателите-фантасти са прави
и отвъд смучещата спирала
има един нов свят,
макар и обратен на твоя.

BULGARIA  ES UN AGUJERO NEGRO

Allí todo desaparece.
Todo  se pierde.
Las cartas  se extravían.
Las voces enmudecen.
Sin rastro se esfuman las líneas telefónicas.
El dinero se desintegra en polvo.
Los productos simplemente se tragan.
¡Ven y paga!
¡Llama y paga!
¡Escribe y paga!
Esta es nuestra cuenta bancaria.
¡No necesitamos consejos!
¡El Oeste se aprovecha de nosotros!
¡Y debe darnos de todo!
¡Antes la Unión Soviética nos exprimía!
¡No nos dejó nada!
Olvido y muerte.
Un agujero negro.
Da igual si es una empresa o una persona particular:
que den el dinero… y … ¡puerta!
No hay manera de que escribamos o llamemos.
Y ahora no estamos en condiciones de promover ningún proyecto.
Ya sabes, aquí todo es tan complicado,
difícil.
Un agujero negro.
Envía cartas y paquetes, votos, voces,
contactos, medios, proyectos,
ideas, vibraciones, sueños,
e n e r g í a
al agujero negro de tu propia existencia.
Y ten la esperanza de que no son los astrónomos,
sino los poetas, quienes tienen razón,
y más allá de la espiral que succiona
hay un mundo nuevo,
aunque sea muy contrario al tuyo. 


TZVETA SOFRONIEVA 

nace en 1963 en Sofia, Bulgaria. Licenciada en Física por la Universidad de Sofia, Doctora en Filosofía e Historia de las Ciencias y la Cultura. Fue alumna de J. Brodsky en susCursos de Poesía. Ha habitado diferentes lugares del mundo. Desde los 90 vive en Berlín. En el período 1993 - 2000 es corresponsal cultural de Radio Europa Libre. Escribe su obra en búlgaro, ingles y alemán.
Poeta, ensayista, narradora, performer, periodista, investigadora en el campo de la globalización del saber, iniciadora del programa europeo La memoria de las palabras y coordinadora de la iniciativa europea y la correspondiente antología Verbotene Worte, (Palabras prohibidas), publicada en Munich (2005). Es autora de los poemarios: Chicago Blues (1992, bilingüe, búlgaro - inglés), Memoria gestante (1995), Luz cautiva (1999, bilingüe, búlgaro - alemán), Reconocimiento (2006), El retorno del toro blanco (2007) yEine Hand voll Wasser (Agua en la palma de la mano,  2008, alemán – inglés - búlgaro).
Ha recibido premios y becas internacionales como las de CulturContact, Viena (2003) y deVila Aurora, California (2005). Premio Promocional Adelbert von Chamisso, 2009.

Traducción: Zhivka Baltadzhieva

0 comentarios:

Publicar un comentario