domingo, 15 de octubre de 2017

Albania reconoce a la minoría búlgara

Albania reconoce en su nueva ley de minorías a la comunidad búlgara del país.

Rosen Plevneliev y Buyar Nishani en enero de 2014, en Albania
La comunidad búlgara en Albania es una de las comunidades búlgaras menos conocidas. Sin embargo, en las regiones de Golo Burdo (Голо бърдо), Mala Prespa (Мала Преспа) y Gora (Гора) hay búlgaros que viven desde hace cientos de años. En la época del Reino de Albania, hay documentos publicados de la Policía Secreta sobre la denominada población bulgarófona, que según los datos de entonces se trataría de unas 11.000 personas. Incluso en los años 30 del siglo pasado en la Conferencia de Estambul la delegación búlgara y albanesa acordaron aceptar a la minoría búlgara de Albania.


Una muestra del dialecto búlgaro de Albania

Con motivo del proyecto de ley de defensa de las minorías en Albania, preparado por el Gobierno del país, se ha reconocido como minorías a los búlgaros, entre otras nacionalidades como serbios y griegos.

En Albania hay más de 50.000 búlgaros, que desde el día 12 de octubre están reconocidos como una minoría oficial en el pequeño país balcánico.


Hay tres grandes asociaciones culturales búlgaras en Albania: la asociación Ivan Vazov de Tirana; la Hermandad Cultural Prosperitet Golo burdo, y el Club para la amistad y cooperación 24 de mayo.

También hay tres colegios búlgaros dominicales: el Colegio Hristo Botev de Tirana, así como otros dos en las ciudades de Korcha y Bilishta.

Síguenos en facebook y entérate de nuestras novedades.

Entradas relacionadas:



martes, 3 de octubre de 2017

ЯТА НА ЮГ/BANDADAS AL SUR, de Blaga Dimitrova


ЯТА НА ЮГ

Нещо от мен,
което все търсеше топлина
и все не му достигаше тук.

Нещо от мен,
съзвучно с разсъмналата светлина
и все заключено в сенчест сън.

Нещо от мен,
което можеше да лети
и все не намираше свое небе.

Нещо от мен,
най-моето с поглед на дете
отлита, отлита с ятата на юг.

1984

BANDADAS AL SUR

Algo de mí,
que siempre buscaba calor
y nunca tuvo suficiente aquí.

Algo de mí
consonante con la luz que amanece
y preso eterno de sueño sombrío.

Algo de mí
que sabía volar
y no encontró cielo propio.

Algo de mí,
lo más mío, con mirada de niño,
vuela, vuela con las bandadas al sur. 

1984

Traducción de Zhivka Baltadzhieva.


Más de Blaga Dimitrova:

Libreta de apuntes bajo la almohada

Síguenos en facebook y estate al tanto de nuestras novedades

domingo, 24 de septiembre de 2017

Lección 8: los adverbios y el grado comparativo y superlativo



En el siguiente post vamos a tratar el grado comparativo y superlativo del adjetivo (más guapo/el más guapo). Pero para poder empezar, tenemos que repasar el tema de los adverbios.

El género neutro de los adjetivos equivale a los adverbios en búlgaro. Por ejemplo малък (pequeño, género masculino), si queremos usarlo en la oración "el niño pequeño" (niño es neutro en búlgaro), sería малкото дете. De esta forma, el adverbio de малък, sería igual que su neutro -> малко (poco).

Y así con los demás adjetivos: горещ -> горещо; светъл -> светло; приятен -> приятно; интересен -> интересно, etc.

Es decir, si nos preguntan колко искаш (cuánto quieres), tendríamos que decir много (mucho) о малко (poco). Еs decir, coincide el adverbio de cantidad poco, con el adjetivo neutro pequeño. Y así sucede en la mayoría de los casos, como indiqué anteriormente: много е горещо (hace mucho calor), ястието се поднася горещо (еl plato se sirve caliente); момчето е интересно (el muchacho es interesante), много е интересно (es muy interesante, algo).

Sin embargo, dos excepciones serían добър (bueno, masculino), cuyo neutro es добро en adjetivo, pero el adverbio sería добре. Добре (dobré) significa bien, y es la respuesta, como sabéis a la pregunta de как си. Y gramaticalmente es un adverbio. Esto también ocurre con зъл (malo) cuyo género neutro es зло, pero como adverbio sería зле. Si queremos decir que estamos mal, tenemos que usar el adverbio, es decir, зле.

Todo esto nos sirve, entre otras cosas, para poder formar el imperativo y el superlativo

Para formar el comparativo usaremos la partícula по- junto al adjetivo o al adverbio:

Малък -> по-малък, по-малка... По-малко

Пo-малко podría usarse como adjetivo comparativo y como adverbio, por ejemplo: искам по-малко (quiero menos), детето е по-малко (el niño es más pequeño).

Para formar el superlativo, añadiremos la partícula най- al adverbio o al adjetivo:

Малък -> най-малък, най-малка... Най-малко

Sin embargo, el adverbio много tiene una forma irregular: повече (más).

Para hacer la comparación entre dos sustantivos usaremos la preposición от:

Иван е по-висок от Петър
Петя е по-ниска от Мартина

Pero si queremos decir por ejemplo que María tiene 2 años más que Petar, diríamos Мария е с 2 години по-голяма от Петър. Simplemente añadimos la preposición с (con). Literalmente: María es con dos años mayor que Petar. 

En general, las formas de comparativo y superlativo son sencillas, y los adjetivos y adverbios también. ¡No tiene mucho truco!

Solo hace falta constancia y práctica :).

Lecciones anteriores:

5 razones para aprender búlgaro
Lección 1
Lección 2
Lección 3
Lección 4
Los prefijos verbales en búlgaro
Lección 5
Lección 6
Qué me parece más dificil del idioma búlgaro
Lección 7
Recursos para aprender búlgaro


¡No olvides seguirnos en facebook para enterarte de todas nuestras novedades! 








lunes, 18 de septiembre de 2017

Млади чуждестранни българисти: Дорота Трела



Реших да започна нова поредица интервюта в блога за младите чуждестранни българисти. По време на семинар по български език и култура във Великотърновския университет, имах възможността да се запозная с много чужденстранни студенти които се занимават по някакъв начин с българския език, култура и литература.

Една от тях е Дорота, от Полша. С нея разговаряхме за интереса
ѝ към българското.

Здрасти Дорота. Запознахме се на семинара по българистика във Велико Търново и двамата сме ветерани. Тоест, и двамата сме участвали повече от три пъти в семинара. Защо реши да запишеш българска филология в университета?

Честно казано, никога не съм мислила да запиша българска филология. Разсъждавах върху английска или чешка. Така попаднах в института по славянски филологии на Ягелонския университет в Краков. Онази година, поради административно – политически причини интересът на младите хора, студенти и кандидат – студенти от всякакви специалности беше огромен, броят на местата не отговаряше ни най-малко на търсенето. Кандидатствах за няколко различни специалности, но всичко беше толкова препълнено, че едва в третото класиране успях да вляза в класациите – и то само на една от трите избрани от мен специализации. Попаднах в института за славистика... където се оказа обаче, че няма място на нито една от специалностите, които те предлагат (в института се изучават езиците: чешки, хърватски, сръбски, словашки и български) освен в българската. По този начин, по принуда започнах да уча. Първите месеци бяха кошмар. Мина се време, докато усетих, че – първо: това, което правя започва да ми допада, второ: започва да ми се удава.

Кога дойде в България за пръв път? Предполагам че и ти, като мен, не знаеше много неща за България и за българския език преди да се запишеш в университета. Ти си полякиния, говориш един от най-трудните езици в света (поне така съм чувал). В полския има 7 падежа и фонетиката е много трудна. Кое е било най-трудно в българския за теб като полякиния?

За първи път в България бях преди пет години, накратко преди да започна да уча езика. Беше по идея на родителите ми, които виждаха, колко съм нещастна поради пропилените си мечти за професионалното обучение по други езици и колко много отвращение изпитвам към идеята да уча точно този. Те сами не знаеха почти нищо за България, но искаха да придобия някаква представа. И бездруго, онова лято бяхме в Гърция на почивка с кола, така че решиха просто да отделят два, или три дена за България, която е по пътя.

За мен българската граматика не е кой знае колко сложна. Но, да, както казваш, понеже полският е синтетичен език (с падежи), а българският не е, трябва просто да се научиш да мислиш по друг, аналитичен начин, да навлезеш в един друг езиков свят, да забравиш, че тези думи, част от които познаваш като подобни, славянски, общи за двата езика, могат да имат падежни окончания. Защото просто не могат. Според мен това е най-голямата трудност – да промениш начина на езиковото си мислене. Ако го постигнеш, други граматически проблеми (времената, членните форми, съюзите и предлозите)... престават да бъдат проблеми. За съжаление, много често виждам колеги, които не са го постигнали. И такива хора, за съжаление, личи си, имат огромни проблеми с всички езикови категории.



Освен граматиката, като пристигна в България и се запозна по-добре с българската култура, какво най-много ти привлече вниманието?

Тук наистина би могло да се напише цяла книга. За жестове, мимики, стила на говоренето... Затова ще се задържа на това, което е най-шокиращо и което изисква най-много обяснение тук, в Полша. Става въпрос за скъсяването на дистанцията между хората. В Полша, където културата се основава на аристократичните начала, е много важно да спазваш дистанция, учтивите форми и обръщения към хората, особено тези по – възрастни от теб. Дори ако познаваш своята бивша учителка от много години, дори и да я познаваш добре, дори да не се виждате по учебни цели, в Полша пак ще й кажеш „госпожо“ – защото по този начин изразяваш уважение. В България – в същата ситуация може да бъде по този начин, но може и да не бъде. Това е нещо, което силно ме впечатлява и което навремето също изискваше да го науча – че мога да си говоря на „ти“ с хора, които са по – възрастни от мен, нещо повече, не само мога, но това е нормално. Нерядко се случва, че хората го очакват и се чудят, защо не го правя без да ми го позволят. Тази манталитетна особеност е хем интересна, симпатична, впечатляваща, хем е важно да се осъзнае и да се научи, как да се справиш с нея.


Обичаш литературата. Кой съвременен български автор би ни препоръчала?

Зависи, какво търсиш. Например, за най- признат български писател е смятан Георги Господинов, по чийто разказ е създадена анниация „Сляпата Вайша“, номинирана за Оскар тази година. Но той не е любимият ми писател. Както и на много други българи с отношение към литературата, включително на някои от моите приятели. Харесвам само няколко разказза. Смятам, че добри писатели са Емил Андреев, с разкази и романите си, Деян Енев, също разказвач (най-известен с християнските мотиви в творчеството си, но не само). Големи успехи, макар че не в художествената литература имат Иво Сиромахов (разкази, фелиетони) и Катя Филипова – авторката на бестселъра „Войната на буквите“. Всеки автор си има жанрове, в които се реализира.

А за българското кино... Имаш ли предпочитания?

Българското кино в днешно време се въстановява след години регрес. Филмите са по няколко годишно и повечето от тях са психологични драми. Малкото жанрово разнообразие е главният проблем, поради които това кино се подценява. Грешно, защото има и хубави филми в него. Любимите ми заглавия от последните години са Love. net (2011) за любовта в ерата на интернет- срещи, филми – адаптации на книги : Светът е голям и спасение дебне отвсякъде (2008), Стъклената река (2010), Лора от сутрин до вечер (2011), Мисия Лондон (2012), комедии: Чужденецът (2012), Живи легенди (2014)


Най-хубавата българска дума или израз

Не знам, дали е най-хубавата, но една от любимите ми е думата обичам. Защото назовава всички емоционални състояния в диапазона от обич и симпатия до силна, страстна любов. В полския, така, както и в английския не е възможно да се отдаде такова емоционално богатство с един и същи глагол.

Какви планове имаш за бъдещето си? Каква искаш да станеш?

Мисля да запиша докторантура. Чудесно би било и да мога да стана преводачка. Това са плановете... Какво ще излезе обаче? Случаят с българския език ме научи, че животът сам ще го нареди.


Разбрах, че ще дойдеш в София за стаж за няколко месеца. Какво ще правиш?

Ще работя за Полския културен институт в София, по всяка вероятност основно ще работя в библиотеката и може би като помощ при организирането на различни културни събития. Но, ще разберем по – точно, когато започна да работя на място.

Entradas relacionadas:
 
Españoles de Bulgaria: Jose Antonio
Españoles de Bulgaria: Alina Vrabiy
Españoles de Bulgaria: Felicidad Flores
Qué me parece más dificil del idioma búlgaro
5 RAZONES PARA APRENDER BÚLGARO
¿Qué piensa de Bulgaria un andaluz que estudia el idioma?





domingo, 10 de septiembre de 2017

Falsos amigos en búlgaro y español



Un falso amigo es una palabra que suena igual en dos idiomas, pero que no significan lo mismo. En inglés y español hay muchos ejemplos, como carpet, que en inglés no significa carpeta, sino alfombra, aunque hay muchisimos más.

Respecto al búlgaro, he hecho una pequeña lista con algunas palabras que son falsos amigos en búlgaro y en español.

Empecemos:

Купон (kupón) en búlgaro significa fiesta. Como sabéis, en español cupón significa otra cosa: un cupón puede ser un boleto de la lotería (el cupón de la once), o un voucher (cupón descuento). Al parecer en búlgaro también tiene ese segundo significado, pero antetodo un купон es una fiesta :).
 

Рана (rana) en búlgaro significa herida. Esta palabra no se pronuncia con una erre española, es decir, no es "rana" como decimos nosotros, pero se parece. La "rana" española en búlgaro se dice жаба (zhába).



Педал (pedál) tiene dos significados en búlgaro: pedal del coche, y maricón. Un sentido de la palabra no es un falso amigo, pero el otro sí que lo es.


La palabra española curva en búlgaro suena muy mal. En búlgaro курва (kurva) significa puta. Si lo que quieres es decir "curva" de una carretera, deberás usar la palabra завой (zavói).


Баба (baba) en búlgaro significa abuela. La baba española, la saliva, en búlgaro sería слюнка (sliúnka)

Брокер (bróker) significa agente inmobiliario y, como en español, asesor financiero. Yo siempre había pensado que un bróker es un asesor de inversiones y ya está... Pero en búlgaro se usa muchísimo para definir a esa gente que te ayuda a buscar piso.

Менте (menté) es una palabra coloquial que significa copia de algún otro producto de calidad. Por ejemplo una copia de una prenda de marca. La "mente" española, en búlgaro es una palabra tan corta como bella, ум.

Кал (cal) significa barro en búlgaro, mientras en español la cal es óxido de calcio (вар en búlgaro), un producto que se usa para blanquear las paredes. 
 

Кака (caca) en búlgaro es la hermana mayor, y en español sabemos que es algo muy diferente. En búlgaro la palabra española caca se dice лайно (lainó).

Горда (górda) significa orgullosa. Para decir que alguien es gordo, debemos usar el adjetivo дебел.

Мотор (motór) es moto. El equivalente en búlgaro al motor es двигател (dvigátel).


Манта (mánta) es bata. En búlgaro la "manta" española sería одеяло (odeyálo). 

La palabra búlgara кол (col) significa estaca. Si queremos hablar de la verdura col, en búlgaro sería зеле.

Маса (mása) significa mesa en búlgaro. Además de que es gracioso que sea una palabra parecida y que solo cambie la a por la e, hay que tener en cuenta que la masa de la pizza en búlgaro se dice тесто (testó).

Кочина (cochina) es pocilga. No es del todo un falso amigo porque si que guarda bastante relación, ya que cochina en español es cerda. Cerdo en búlgaro es прасе

Gracias a Spas Trahnov por ayudarme a completar la lista.

Y vosotros, ¿os acordáis de más falsos amigos en búlgaro y en español? ¿Y en búlgaro con otras lenguas? 

Entradas relacionadas:
5 razones para aprender búlgaro 
Recursos para aprender búlgaro 
¿Qué me parece más difícil del idioma búlgaro? 
Literatura búlgara traducida y publicada en español 

Si quieres enterarte de todas nuestras novedades, síguenos en facebook

Iré añadiendo más flasos amigos que he encontrado o que habéis ido dejando en los comentarios: ракетa/misil; фея/hada; гол/desnudo; сол/sal; кон/caballo; син/hijo; стадо/rebaño; навес/porche(techo anexo a una casa)

¡Deseando recibir más aportaciones! 

domingo, 3 de septiembre de 2017

Говорът на бесарабските българи: el dialecto de los búlgaros de Besarabia


Los búlgaros de besarabia han mantenido durante siglos la lengua búlgara y costumbres propias de sus raíces. Sin embargo, debido a la lejanía de la diáspora respecto al territorio nacional, la influencia del ruso, por una parte natural debido a que es la lengua principal que se hablaría en ese territorio, y también debido a cuestiones políticas, el habla de los búlgaros de Besarabia tiene en general unas características muy particulares en las que cabe destacar el desuso del artículo, los calcos del ruso manteniendo su desinencia de caso gramatical, numerosos préstamos de la lengua rusa, así como un acento y una pronunciación muy peculiares.

"Цал ден топло, пак перед вечером стана студено"
 

"Ф селуту има гостиница, селский савет, школа, Дворец културы"

En este video podemos escuchar el relato de una abuelita de Besarabia contando sucesos de su vida durante la época de Stalin. 





El léxico del dialecto de besarabia

La lengua rusa está muy presente en las palabras y expresiones relacionadas con la vida política, social y administrativa, así como con los conceptos relacionados con la naturaleza, la flora y la fauna. Tras la influencia del ruso en el dialecto de los búlgaros de Besarabia suele haber determinados conceptos que pueden expresarse a través de dos palabras diferentes, como por ejemplo: къща – дом, риза – рубашка, мигдан – площадь, etc.

Frecuentemente se usan palabras en ruso sin su adaptación gramatical o fonética como por ejemplo раньше, поздно (или позну), недавно, давно, дальше, всегда, иногда, сначала, вначале.

Los préstamos de la lengua rusa normalmente se usan con sus casos gramaticales (с падежните форми): ф селуту има гостиница, селский савет, школа, Дворец културы (es decir, el
ы es una letra rusa que se usa en los sustantivos femeninos para declinarlo en el caso genitivo. Dicho en cristiano: mientras en búlgaro o en español se dice Casa de la Cultura/Дом на културата, en ruso ese "de"/"на" de pertenencia se forma cambiando una parte de la palabra. Y esa característica del ruso se ha mantenido en determinadas palabras del dialecto de los búlgaros de Besarabia); Тъй же и первите жители Криничново душле ут Болгарийа; На сегашнийа ден има музей, Дом културы; В Ден Пабеды. También se encuentran otros usos de casos gramaticales en construcciones con preposiciones: с прийездом, задним ходом, перед вечером, на б'ер'егу, „Пак зад с'елуту, на б'ер'егу на г'олу, били ино вр'ам'а татаскит'а гробишта“, „Ц'ал д'ен топло, пак п'ер'ед в'еч'ером стана студ'ено“.

En muchas oraciones casi todas las palabras resultan ser préstamos de la lengua rusa. Por ejemplo На Паска къшта билисаха, крас'аваха сас св'ежа краска вратницити, привиждаха дора в пар'адак (къщата я варосаха, боядисаха с нова боя вратите, туриха двора в ред). En esta oración todas las palabras excepto къща, вратници (врати) и дор (двор) son préstamos de la lengua rusa “белили, красили свежех красной, приводили в порядок“, В городата прудават краска (боята я продават в градове). 



El uso del artículo en el habla de besarabia

Los dialectos de los emigrantes búlgaros en general mantienen formas gramaticales arcaicas pero las diásporas búlgaras que no se encuentran en la Península Balcánica tendrá lugar un proceso de “desbalcanización” ya que además de encontrarse lejos de la Península Balcánica, también viven alejados entre sí, llegando a usarse con más frecuencia el ruso que el búlgaro en determinadas zonas. Sobre el uso del artículo, hay que mencionar que los niños y jóvenes con frecuencia los usan erróneamente y emplean muchísimas palabras rusas. Aunque hay defensores del uso del artículo y del búlgaro culto de la norma literaria estándar, el uso del artículo no ha aumentado.

En este video podemos ver a una búlgara de Moldavia hablando en búlgaro pero con un acento muy curioso.




La construcción имам

La construcción имам se combina frecuentemente con la forma rusa declinada у меня есть: у мамы има веш по-старо. У меня има брат, у булката дома (у невесты дома, en ruso, в къщата на булката, en búlgaro);

Cuando el sonido в cumple la función de prefijo en la palabra (Es decir, cuando empieza por в la palabra), en Besarabia, en lugar de влизам, влюбвам се, вляво, éstas se pronuncian como флизам, флюбвам се, фляво, e incluso фнимавам.

"Селото имаше названиэ Михай ф чест румынскийа цар Михай Антей".

„При Румъния бях малък, при Русия работих. От сорок четвъортата гóдина, когато тука дойде Русията... А пък тъй, какво мога да ти кажа за Ръманията...".




Poesía de Besarabia:
Dos poemas de Todor Stoyánov


¿Qué os parece este dialecto? A mi me encanta cómo suena. ¿Cuál es vuestro dialecto búlgaro favorito?

lunes, 21 de agosto de 2017

Una mañana en "Bitaka Market" de Sofía

ADVERTENCIA: Este es un blog dedicado en su inmensa mayoría a la lengua y literatura búlgara y a mis experiencias en el país. No es un blog nacionalista, ni un blog que hable exclusivamente de lo bueno. Entre artículos, poemas y exaltaciones a la lengua de Bótev, vais a encontrar mis experiencias y vivencias en el país, y como es normal, no todas son positivas. La realidad de pobreza y miseria de gran parte del país es una realidad que intento mostrar con artículos como este y a través de mi poesía.

En junio pude visitar el desconocido y fascinante Bitaka Market. Ya tiempo atrás algunos amigos me habían hablado de que en Sofía hay "un mercado de gitanos donde puedes conseguir casi de todo". Pasaron los meses y fuí dejándolo, hasta que decidí ir a conocer ese lugar.



CÓMO LLEGAR 




Yo fuí andando, ya que vivía relativamente cerca por entonces y era un paseo de unos veinte minutos desde casa. Pero para los que venís desde más lejos o no os apetece andar, tenéis que usar el trolebús 2, 2A o 4 y bajaros en la parada de ZH. K. Hazdhi Dimitar. Desde allí tendréis que andar un poco, y os recomiendo llevar el GPS para no perderos, ya que hay que atravesar campo.


QUÉ PUEDES ENCONTRAR EN BITAKA MARKET

Conforme entras al mercado, empiezas un recorrido laberíntico rodeado de puestos, top-matas en el suelo y barbacoas improvisadas dónde puedes agenciarte desde piezas para el coche, libros antiguos entre los que puede haber auténticas reliquias o recetarios de cocina de hace 30 años, harapos que se hacen pasar por camisetas o pantalones, carritos de bebé a los que les falta alguna pieza, bicicletas y radiadores oxidados, geles de ducha empaquetados, bisutería, cafeteras, retratos de los héroes nacionales, todo tipo de utensilios... 

Algunas cosas parecían nuevas, otras estaban más que usadas, pero muchos objetos parecían inútiles y compeltamente inservibles.








En el camino tanto a la ida como a la vuelta me encontré con muchísima gente, desde señoras que improvisaban un top-manta en la acera de la transitada cuesta que nos lleva al mercado, policías, individuos que tenían apariencia de ex convictos, niños correteando, coches, y cómo no, carros arrastrados por la ilusión de vender algo.

Me gustó mucho adentrarme en este lugar y ver todo esto tan de cerca. Reconozco que en algún momento me sentí incómodo porque estaba haciendo fotos a veces discreta, pero otras veces muy descaradamente.

Solo compré un libro de filosofía de Descartes en checo. Este mercado esconde basura, pero también reliquias que explosionan en todo ese decadente ambiente de desamparo y resignación.

Entrada relacionada:  
Un día cualquiera en Lyulin 
В клуб перото 

lunes, 7 de agosto de 2017

Паяк/Araña y И накрая какво.../y al final qué, de Blaga Dimitrova

ПАЯК


Източва от дъха си тънка нишка
и най-изкусно мрежа си тъче.
На слънцето проблясва тя златиста -
мушица глупава да привлече.

И моят блян в душата като паяк
плете-заплита примка час по час,
така примамно златана, ама зная:
мушицата съм си самата аз.

1937

ARAÑA


Arranco hilo fino de su aliento
y hábilmente su red teje.
Dorada toda en el sol reluce,
alguna mosca torpe debe atraer.

Y mi anhelo, como la araña,
horas tras hora su red teje,
tan fascinante, tan varada, pero sé:
esta mosquita que acecho, soy yo misma. 

1937

И НАКРАЯ КАКВО...


Земята губи всичко земно.
Небето губи всичко небесно.
Човекът губи всичко човешко.
И накрая
какво остава?

1997

Y AL FINAL QUÉ


La tierra pierde lo terrenal.
El cielo pierde lo celestial.
El hombre pierde lo humano.
Y al final
¿qué?


martes, 1 de agosto de 2017

Españoles de Bulgaria: Jose Antonio





Jose Antonio es español de Guadarrama (en la actualidad reside en Valdemoro, Madrid). Está casado con una búlgara y tienen un hijo búlgaro-español. En su casa hablan en español, pero eso no ha impedido que su interés por Bulgaria, la lengua búlgara y la cultura, vaya en aumento, hasta en punto de poder defenderse con el idioma tras aprenderlo de forma autodidacta.



Hola Jose Antonio, cuando hablamos por primera vez me impactó tu caso, estás casado con una búlgara, en casa habláis en español y tu hijo no ha llegado a aprender bien del todo el búlgaro. Sin embargo, eso no ha impedido que tú lo hayas estudiado por tu cuenta. ¿Por qué motivo decidiste aprenderlo si no te hacía falta?

Aquí hay varios factores a tener en cuenta, el primero poder comunicarme con mis suegros (el resto de la familia están en España y dominan con soltura el idioma español) y luego también, no ser un “objeto” que sólo come, bebe y observa cuando voy de visita a Bulgaria.

También influyó que al ser un idioma tan distinto, tanto por sus caracteres cirílicos como por su estructura gramatical, y que tenga sonidos distintos en sus caracteres con respecto al alfabeto latino (ej.la H sonido N, la P sonido R, etc.) hizo que me lo tomase como una especie de reto intelectual.



Un tema del que me encanta hablar con los poquísimos españoles que tienen cierto nivel en búlgaro es sobre el proceso de aprendizaje. Todos podemos preguntar o suponer qué es difícil para un español a la hora de apendeder inglés, pero... ¿Y el búlgaro? ¿Qué es lo más difícil en tu opinión? ¿Qué te ha costado más aprender?

Mi primera barrera fué la falta de material didáctico para poder aprender y que me obligó a apañarme con algún diccionario y con alguna guía de conversación que pude conseguir, a continuación, automatizar los distintos sonidos fonéticos del cirílico con respecto al alfabeto latino. Otra cosa que me costó fue el tema de acentuación de las palabras, puesto que al no utilizar tildes no sabes en que sílaba se acentúa la palabra.

Actualmente sin duda, lo que más me cuesta, es aplicar correctamente el tiempo pasado de los verbos y luego también hablarlo ya que al hablarse en casa en español, no tengo el automatismo que tengo al escucharlo o al leerlo (suelo leer entre 6 y 8 libros en búlgaro al año, sobre todo betsellers ya que es un lenguaje más asequible a mi nivel)



¿Y qué te ha parecido más fácil? ¿Encuentras algunas semejanzas? ¿Qué palabra te gusta más cómo suena?

Lo más fácil me han resultado algunas palabras en las que su sonido es muy similar al español como por ejemplo, autobús, policía, rosa, etc.

En cuanto a la palabra que más me gusta como suena, es sin duda НАДЕЖДА (esperanza), aunque he de decir, que cuando pienso en Bulgaria la primera palabra que me viene a la cabeza es ПРИРОДА (naturaleza).



¿Cuánto tiempo llevas con tu mujer? ¿Antes de sumergirte en la lengua y cultura búlgara, qué impresión tenías sobre el país? ¿Ella que opina de tu locura búlgara? 

Nos concimos hace ya más de 14 años. Cuando la conocí, apenas llevaba 10 días en España y me volqué en ayudarla a prender el español (aunque he de decir que el mérito es suyo)ya que era necesario para que pudiese encontrar trabajo. Esto probablemente ha influido a la hora de hablar español en casa (ella siempre ha tenido interés en mejorar su español).

De Búlgaria conocía su capital, su ubicación geográfica y los lazos e influencia que había tenido con la antigua U.R.S.S.

En cuanto a lo que opina Hristina de mi locura, a la par que le resulta curioso, al mismo tiempo lo entiende, ya que ella sabe que una de mis pasiones es la lectura y mi curiosidad intelectual (la otra es la música, sobre todo el Rock potente)



¿Cómo fue tu primer viaje a Bulgaria? ¿Viajáis aquí con cierta frecuencia? ¿Algún lugar que te guste especialmente?


Mi primer viaje fue hace 10 años a la boda de mi cuñada y fue toda una experiencia. Me llamó mucho la atención lo distinto que se celebra, desde la celebración religiosa por el rito ortodoxo hasta la celebración tan festiva que tienen.

Por desgracia y por circunstancias varias, sólo he podido ir en dos ocasiones. Mi pequeño consuelo son mis visitas virtuales con el google street view.

En cuanto a lugares, si me tuviese que quedar con uno sería el Monasterio de Rila, pero cómo no mencionar Plovdiv (impresionante), como no mencionar Koprivshtitsa (como de cuento), cómo no mencionar Batak y cómo no mencionar Sofía (me encantó).

También he visitado otros lugares como Kazanluk, Stara Zagora, etc y otros muchos que espero visitar como distintas poblaciones del Mar Negro y de la zona del Danubio.



¿Cómo ha sido el proceso de aprendizaje? ¿Cómo lo has practicado tú solo y cómo lo has estudiado? ¿Qué método has usado para memorizar el vocabulario?


El proceso ha sido lento pero constante y al no tener material didáctico, de una manera quizás un poco anárquica y caótica. Me sirvió de ayuda ver algunas series españolas en la tv búlgara ya que al hablar en español y tener subtitulos en búlgaro me ayudaba a ir asociando. También buscaba letras de canciones búlgaras que me gustaban y las intentaba traducir con ayuda de diccionario. La idea, era intentar variar y hacer ameno el aprendizaje y que no se ciñese al sólo a memorizar.


Y sobre la cultura de Bulgaria, ¿qué puedes decirnos? ¿Algo que te llame especialmente la atención?


Lo que más me gusta es el sonido de la gaita búlgara y las típicas voces búlgaras. Luego también me gustan los monasterios y los puestos de iconos (a pesar de no ser nada religioso).

Y por último (pero no menos importante) la escritura en cirílico (para mí un auténtico tesoro a conservar).

Ya sabes que para mí es importante, no sólo poder hablarlo y entenderlo, sinó también el poder escribirlo correctamente.